اعتماد به مردم، دولت مردمي

مانند امام راحل، دولت را در مردم معنا شده مي دانست. معتقد بود که حکومت براي مردم است و دولت در خدمت آنها و اينکه دولت دو کالبد مکمل يکديگرند و کالبدي که شعارشان و ايمان شان، اعتماد به يکديگر است براي ساخت کشوري اسلامي و البته آباد و سرافراز. همان گونه که قطره قطره کلامش بوي اعتماد دارد و رنگ عشق به مردم. عده يي مي خواهند شما مردم را از يکديگر جدا کنند. در اين انقلاب کساني رستگار و سربلند خواهند ماند که با مردم باشند. امام نيز با مردم بودن را موکداً به مسوولان توصيه مي کردند، زيرا شرط اوليه پيروزي انقلاب و استمرار آن را احترام به مردم مي دانستند.همه ما بايد متوجه اين معنا باشيم که وجدان عمومي بهتر از هر فرد و جناحي خير و صلاح خود را تشخيص مي دهد. امام به همه ما آموختند که ميزان، راي مردم است. بزرگ ترين درس امام و انقلاب به همه ما اين است که هرگز از مردم جدا نشويم.

اهميت حضور زنان در عرصه هاي مختلف

زنان و نقش آنها در عرصه هاي مختلف اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي و حتي سياسي از جمله مواردي است که بارها و بارها از سوي حجت الاسلام سيداحمد خميني بر آن تاکيد شده است؛ حضوري فعالانه که مي تواند منشاء تحولات بسياري در يک جامعه باشد. حضوري همراه با حفظ عفت و حجاب اسلامي و در قالب هاي مختلف. از فعاليت در منزل و کار خانه تا حضور در عرصه هايي مانند اداره، کارخانه و در نقش هايي مانند متخصص، کارمند و حتي عرصه هاي نظامي و در معيت خواهران بسيجي؛ «زن در نظام اسلامي به پيروي از سيره النساء فاطمه(س)، علاوه بر تعليم و تربيت فرزندان صالح حضوري تعيين کننده در تمامي صحنه هاي سياسي و اجتماعي و فرهنگي دارد.»«در هيچ مکتب و نظام اعتقادي به اندازه اسلام براي مرتبه و مقام زن ارج قائل نشده اند.»«زنان در متن انقلاب در تمامي صحنه هاي مبارزاتي حضور داشته اند و در تمامي زمينه ها با روحيه يي بالا حضور خود را حفظ کرده اند.»«در کشاکش مبارزات مردم مسلمان ايران زندان هاي شاه شاهد زنان انقلابي مسلماني بود که انواع شکنجه ها را با جان و دل مي خريدند و حاضر نبودند کوچک ترين کرنشي به عوامل شاه بکنند.»«امروز حيات و استمرار انقلاب اسلامي حضور فعال بانوان در امور سياسي اجتماعي و فرهنگي و اقتصادي را مي طلبد.»«فرهنگ نظام اسلامي الهام گرفته از انديشه و آرمان اسلامي است و زنان به عشق عظيمي از مدافعان حيثيت فرهنگي جامعه همواره در شرايط گوناگون مبارزاتي نقش تعيين کننده يي را برعهده داشتند.»«زنان ما در صحنه هاي اقتصادي، اجتماعي، سياسي و فرهنگي همواره نقشي فعال و تعيين کننده داشته اند و امروز جامعه ما از سالم ترين زمينه ها براي فعاليت زنان برخوردار است.»

انتخابات

سيداحمد خميني در حالي که همواره از دخالت در امور مملکتي و مديريتي پرهيز مي کرد، اما هيچ گاه از اظهارنظر و نظارت در خصوص مسائل مربوط به جامعه شانه خالي نمي کرد؛ اموري مانند انتخابات. در جريان برگزاري انتخابات دوره هاي مختلف رياست جمهوري و مجلس شوراي اسلامي شاهد حضور فعالانه و اظهارنظرهاي ايشان در اين عرصه ها هستيم. نامه زير از جانب سيداحمد خميني به حضرت امام خميني(ره) تاييدي است بر اين مدعا؛

بسمه تعالي

پس از عرض سلام به عرض حضرت امام مي رساند

در تماس هاي مکرر تلفني که با آيت الله آقاي امامي و حجت الاسلام والمسلمين آقاي محتشمي داشتم آقايان بدين نتيجه رسيدند؛

1- صندوق هاي مورد شکايت از هم اکنون مشخص شود.

2- آراي کليه کانديداهايي که در صندوق آرا هستند، شمرده شوند نه کانديداهاي خاص.

3- در مواردي که نمايندگان اجرايي يا نظارت در شمارش آراي صندوق ها مواجه با اشکال شدند بلافاصله به اطلاع جناب آقاي امامي و آقاي محتشمي رسانده تا فردي از سوي آقاي امامي آمده، صندوق مورد اشکال را در مقابل مامور نظارت و اجرا بازشماري کند.

4- هيات نظارت به تعداد خواهران مامور اجرا از خواهران استفاده کند.

5- مساله حتي المقدور تا آخر اين هفته و يا 10 روز تمام گردد.

والسلام

احمد خميني

3/2/67

اين روحيه آزادي بيان، صراحت لهجه و اظهارنظرهاي بي باکانه، بارها و بارها از زبان اطرافيان وي نيز شنيده شده است. دکتر حسن روحاني درخصوص اين ويژگي يادگار سپيده مي گويد؛ يکي از ويژگي هاي ايشان اين بود که شهامت اظهارنظر را داشت، شايد مثلاً آن نکته يي که در ذهن ايشان بود و حل مي کرد معضل را تو ذهن بعضي ديگر هم خطور مي کرد خوب مي ديدند آن نظر، نظري نيست که بتواند به اين راحتي بگويد يک مقداري احتياط مي کردند، ايشان خيلي رک و صريح بدون رودربايستي و با صراحت لهجه مساله را بيان مي کرد و معضل حل مي شد. گاهي ايشان نظراتي داشت که با نظر اکثريت هم موافق نبود. ايشان نظرش را بيان مي کرد که من فکر مي کنم در آينده بشود صورتجلسه شوراي امنيت ملي را منتشر کرد- البته حالا به اين زودي ها نمي شود- آن وقت مي شود نظرات ايشان هم منتشر بشود و مردم ببينند که ايشان در مسائل مختلف سياسي، بين المللي اهل نظر بودند و اهل فکر بودند و خوب با نظرات شان کمک کردند در بسياري از تصميمات مهمي که در کشورمان انجام شد به خصوص بعد از حضرت امام- رضوان الله تعالي عليه- در دوران رهبري حضرت آيت الله خامنه يي.

ساده زيستي

ساده زيستي يکي از بارزترين ويژگي هاي به ارث رسيده به سيداحمد خميني از سوي خانداني بود که اهل بيت آن همواره بي آلايش زيسته بودند و بي تکلف.يادگار امام نيز هيچ گاه به حکم فرزندي رهبر اين انقلاب، به دنبال کياست و رياست و ثروت و مکنت نبود. همواره خانه يي ساده، لباس هايي پاکيزه اما ساده، مزين به کلامي بي آلايش و بي پيرايه، سيمايي بود که در اذهان مردم اين ديار از وي به يادگار مانده است. دکتر محمود بروجردي در مورد اين ويژگي سيداحمد خميني مي گويد؛حاج سيداحمدآقا در کمال سادگي مي زيست. قبل از انقلاب گاهي مي شد در عين اينکه کتابي به زير بغل داشت از اين طرف به آن طرف مي رفت يا از گاري هاي سه چرخه استفاده مي کرد. البته بعضي از دوستان نزديک به اين روش ايشان اعتراض داشتند اما ايشان هميشه با خونسردي پاسخ مي دادند که چه عيبي دارد، مگر مردم ديگر با گاري اين طرف و آن طرف نمي روند. مگر حتماً بايد تاکسي لوکس باشد.حجت الاسلام محمدعلي جماعتي از ديگر ياران امام هم در گوشه يي از خاطرات خود با اشاره به اين ويژگي هاي ايشان مي گويد؛ از خصوصيات بارز حاج احمد آقا اين بود که اخلاق تشريفاتي نداشتند و در صورت برخورد تشريفاتي افراد روحاً مي رنجيدند و ابراز خستگي مي کردند. اهل ادعا نبودند. با توجه به اينکه از موقعيت علمي بالايي برخوردار بودند دو، سه سال قبل بود که با اصرار دوستان ايشان بالاخره با تشکيل جلسه درس پيرامون کتاب «کفايه الاصول» موافقت کردند و بدين ترتيب بود که مدت يک سال در خدمت ايشان اين درس را تلمذ مي کرديم.غلامحسين کرباسچي نيز با اشاره به تواضع آن مرد خدا مي گويد؛نکته بسيار مهم و چشمگيري که من از ايشان سراغ دارم، تواضع و فروتني حاج سيداحمدآقا نسبت به همه بود. اين مساله شايد استثنايي ترين ويژگي بود که همواره از وجود ايشان ساطع بود. هيچ گاه احساس «آقازادگي» که معمولاً روحيه نامطلوبي است و بسياري از فرزندان مراجع را گرفتار خود مي کند، نداشتند. اين مهم به دليل موقعيت ايشان و ارتباط تنگاتنگي بود که با حضرت امام داشتند.

حامي انتقاد سازنده

فرزند امام راحل هيچ گاه از انتقاد و اظهارنظر منتقدان گريزان نبود انتقادهايي هرچند تند و گزنده و در مقابل مخالف سرسخت چاپلوسي و تملق گويان.«اگر خداي ناکرده امروز ما تخم چاپلوسي را در کشورمان بپاشيم مطمئناً افرادي که اهل تملق نيستند از صحنه خارج مي شوند و اگر جلوي اين مساله که الحمدلله در نظام ما زياد نيست گرفته نشود قدم به قدم به سمتي مي رويم که نظام ما را صدمه خواهد زد و شما آقايان و ساير کساني که دست شان به روزنامه ها و رسانه ها مي رسد بايد روي اين مساله که اصلي ترين مساله نظام است، توجه زيادي بنمايند.»ايشان مدافع آزادي هدايت شده بود. مي گويد مساله آزادي اگر از نظام گرفته شود، نظام صدمه جدي مي خورد که جبران آن کار مشکلي است. البته انتقاد با اشکال تراشي و چوب لاي چرخ گذاشتن فرق مي کند و ممکن است خيلي از کساني که بيرون گود هستند راحت اشکال تراشي و اعتراض کنند.«اگر ما اين آزادي را از مردم سلب کنيم، نظام را به طرف نظام غيرمردمي سوق خواهيم داد. بايد مردم بتوانند خواست هاي مشروع خود را بگويند و همه مسوولان موظف هستند در قبال مرم پاسخگو باشند. اگر در هر نظامي آزادي را حذف کنيم آن نظام خودکامه مي شود و در آن صورت يک وزير نمي تواند به صراحت حرف خود را به مردم بزند و متقابلاً مردم هم نمي توانند انتقادهاي خود را بگويند.»

اما در عين حال وي از جمله مخالفان آزادي هاي لجام گسيخته بوده، مي گويد؛«اگر حدود و ثغور آزادي بيان مشخص شود مسلماً ثمرات ارزشمندي به دنبال خواهد داشت ولي اگر محدوده مشخص نباشد، مردم و مسوولان سردرگم مي شوند و هر کسي که بخواهد از مسوولي انتقاد نمايد يا مطلبي را عنوان کند که به نفع نظام و انقلاب باشد از ترس اينکه مبادا مورد هجوم قرار گيرد، ترجيح مي دهد به مجامله پناه ببرد.» يادگار امام، حرمت شکني حريم رهبري را يکي از مصاديق آزادي لجام گسيختگي مي داند و مي گويد؛ «شکي نيست که آزادي بايد در چارچوب اسلام باشد و شکي نيست که هيچ کس حق شکستن حريم رهبري را ندارد. حرمت رهبري نظام اسلامي از اصول خدشه ناپذير انقلاب اسلامي ماست. همه بايد به دستورات رهبري عمل کنند، ولي اين بدان معني نيست که ما نتوانيم از کس ديگري انتقاد کنيم.»آن عالم فقيد با برشمردن آزادي به عنوان يکي از شاخصه هاي رسانه يي مي گويد؛«صراحت لهجه، پرهيز از ثناگويي مبتذل و بيان انتقادات سازنده مهم ترين رسالت مطبوعات و عامل اقتدار سياسي نظام جمهوري اسلامي است. ارائه اطلاعات غيرواقعي، جاذبه خبري رسانه ها را از بين مي برد. ملاک در جاذبه اخبار و تحليل هاي سياسي و اقتصادي بيان واقعيت هاي جامعه و پرهيز از افراط و تفريط است. ما بايد اقتدار سياسي و رفع مشکلات جامعه را در يک مجموعه واحد در نظر بگيريم. در اين مسير مطبوعات بايد به نقش هدايتگر خود عمل کنند. اقتدار سياسي با سرپوش گذاشتن بر مشکلات و خوشبيني افراطي به دست نمي آيد. نبايد اجازه دهيم خودسانسوري و ترس از برخورد منفي فلان مقام مسوول ما را از انجام وظايف مان دور کند.»