روح الله حسینیان عضو شورای سیاستگذاری مرکز تدوین اندیشه های احمدی نژاد گفت:سخنراني احمدي نژاد يک دعوت بود، دعوت به حق، اسلام و عدالت. دعوت هيچ گاه بي خطر توهين نبوده. به گزارش سايت مرکز اسناد رسمي انقلاب اسلامي این عضو شورای سیاستگذاری مرکز تدوین اندیشه های احمدی نژاد در ادامه خاطرنشان:پيامبر(ص) به طائف رفت براي دعوت، سرمايه محوران و ارباب ها عده يي بچه را تحريک کردند، پيامبر را سنگ باران کردند، مورد توهين و تحقير قرار دادند ولي اين توهين و تحقير هيچ گاه علامت شکست پيامبر نبود بلکه نشانه حقانيت او بود اما ننگ اين توهين براي هميشه تاريخ در پيشاني کافران داغ بست.

معاويه در نامه يي تحقيرآميز به علي بن ابيطالب(ع) نوشت تو همان هستي که حقارت آميز تو را به مسجد کشان کشان بردند تا بيعت بگيرند. حضرت در پاسخ نوشتند؛ معاويه تو خواستي با اين يادآوري مرا سرزنش کني، ولي در واقع مدح کردي زيرا من مظلوم بودم و مظلوميت امري پسنديده است. البته بايد اين را افزود که احمدي نژاد با ادب اسلامي چنان بولينجر را در بن بست قرار داد که دانشجويان دانشگاه براي مهارت وي و حقارت رئيس دانشگاه شديداً ابراز احساسات کردند.وي به عنوان قهرمان جهان اسلام در دل ها جاي خواهد گرفت.من سخنان احمدي نژاد در سازمان ملل را مستقيماً از شبکه خبر در بامداد چهارم مهر مشاهده کردم. آن شب از شب هاي به يادماندني و زيباي من بود. اشک مي ريختم، خدا را براي اين همه نعمت شکر مي کردم امام خميني را شادمان مي ديدم. با شهدا همرازي مي کردم. بر احمدي نژاد درود مي فرستادم، سلامتي اش را از خداوند بزرگ درخواست مي کردم. آيات قرآن يک سره در ذهنم عبور مي کردند. سفراي پيامبر (ص) در دربار ايران و روم را تداعي مي کردم، حضور موسي در کاخ فرعون را مجسم مي کردم. در يک کلمه آن شب غرق در خدا بودم. از خدا مي خواستم سخنان احمدي نژاد به پايان نرسد. در آخر دو رکعت نماز براي موفقيت احمدي نژاد خواندم و در سجده با خدا کلي درد دل کردم.